Syscata : Blog บอกเล่าเล่นหุ้น

เล่นหุ้นผ่านเน็ต เล่นหุ้นออนไลน์ เล่าเรื่องเรื่อยเปื่อย Online

สาขาบัญชี ฝึกงานมหาโหด *ตำแหน่งผู้ช่วยผู้สอบบัญชี

มันสุดจะทนแล้วโว้ย! การฝึกงานที่เหมือนทำงานจริงมันก็ดีอยู่ แต่จะให้มาทำงานหกวันต่อสัปดาห์ ตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น *หรือความจริงเลิกสามทุ่มจนตีสอง ห้าโมงเย็นอะไม่เคยได้เลิกหรอก* แค่แบบนี้มันก็ไม่อยากจะทนแล้ว ยิ่งมาเจอคุณหัวหน้าที่ไม่ว่าตัวเองจะทำอะไรก็ไม่ผิด ลูกน้องผิดตลอดแบบนี้ ขอบอกรับไม่ได้ว่ะ

ความจริงก็ไม่ได้ชอบไม่เคยชอบงานด้านนี้หรอกนะ และไม่ได้อยากจะทำงานด้านนี้ด้วย เพียงแค่สอบติดก็เลยเรียนๆไปเท่านั้น ที่บ้านมีงานรออยู่แล้วจะเรียนอะไรก็เรียนไป ในเมื่อไม่ชอบเราก็ไม่ค่อยรับหรอกความรู้ที่เรียนๆไป รู้แค่พื้นๆ จะให้ตอบถูกทุกคำถามได้ไงวะ ในเมื่อเวลาสอบยังไม่เคยทำได้เต็มเลย แ-ด! ฐานะก็บอกอยู่ว่านักศึกษาฝึกงาน หมายถึงว่าเรานั้นกำลังฝึกฝนกำลังศึกษางานจริงอยู่ ไม่ใช่พนักงานที่พอมีความรู้ความชำนาญมาบ้างแล้ว ถ้าผมพนักงานแล้วถูกคุณถามแล้วตอบไม่ได้นี่สิค่อยมาว่ากัน ให้ทำงบการเงิน รูปแบบเกิดผิดขึ้นมาผมโดนด่า ไม่อยากจะบอกเลยว่า ผมไปเอารูปแบบที่คุณนั่นแหละทำไว้มาส่ง เซ็ง!

สำหรับผู้ที่ใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็น CPA หรือ TA จำไว้ คุณต้องทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้สอบไปก่อน เพื่อศึกษาเรียนรู้วิชาการตรวจสอบบัญชี ถ้าคุณได้หัวหน้าที่ดี เขาจะช่วยคุณและส่งเสริมคุณไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ ซึ่งหมายถึงการได้เป็น CPA หรือ TA แต่ตำแหน่งผู้ช่วยผู้สอบบัญชีนี้งานหนักกว่า CPA หรือ TA ที่รับเซ็นต์งบซะอีก เพียงแค่ว่าถ้าเกิดงบที่คุณตรวจสอบไปนั้นและผู้สอบเซ็นต์แล้ว เกิดผิดพลาดขึ้นมาแล้วสรรพากรจับได้ ผู้สอบที่เซ็นต์เท่านั้นที่ต้องรับผิดชอบคุณรอด เย้! สะใจมั๊ย 😀

สุดท้าย สำหรับผมความจริงงานนี้มันก็ไม่ได้แย่นัก แต่เจอหัวหน้าแย่ๆ ก็อย่าไปทำมันเลย ถ้าผมมีหัวหน้านิสัยดีกว่านี้ ผมก็คงจะรู้สึกชอบอาชีพนี้ขึ้นมาบ้าง แต่ผมก็ยังต้องทนต่อไป เพราะฝึกงานเป็นวิชานึงที่เก็บหน่วยกิจซะด้วย เดี๋ยวไม่จบ ฮาฮ่า แต่น่าจะเปลี่ยนชื่อจากวิชาฝึกงาน เป็นวิชาฝึกความอดทนจะเข้าท่ากว่านะ 😀

Filed under: เล่าเรื่อง, , , , , , , ,

แค่เกรด… ไม่ยอมถูกอึ๊บนะเฟร้ย

เช้าเมื่อวาน วันที่ 30 มิ.ย. แม่เพื่อนโทรมาเล่าให้เพื่อนฟังว่า อาจารย์ ม. เธอน่ะ เป็นข่าวหน้าหนึ่งเลยนะ “บ๊ะ! ข่าวอะไรวะชักอยากรู้” คิดในใจ เลยเข้าไปดูที่เว็บไทยรัฐ โอ้โห! พาดหัวซะ “ซ้อนแผนแอบถ่าย ผศ.ฉาว ขออึ๊บนศ.แลกเกรด” เนื่อข่าวเป็นอย่างไรอ่านเองนะ http://thairath.com/offline.php?section=hotnews&content=95312

เดี๋ยวนี้ความมักมากในกามมันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ การศึกษามันไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากบอกให้เรารู้แค่อะไรดีไม่ดี ควรไม่ควร สุดท้ายแล้วก็อยู่ที่จิตใจ จากที่น้องเพื่อนได้เขียนไว้เรื่อง “ฤ ค่าของคนจะอยู่ที่ผลของเกรด..” ก็พอจะทราบได้ว่า เกรดไม่ใช่ทุกอย่าง แต่เป็นหนทางเพื่อหาผลประโยชน์ต่างๆ ไม่ว่าจะกับตัวเอง หรือผู้อื่น ตัวอย่างในข่าว ผศ. นำเกรดมาเป็นข้ออ้างในการขออึ๊บสาว “ถ้าไม่ยอมเกรดเธอจะเป็นอย่างไรฉันไม่รู้นะ ฮาฮ่า” ชั่วร้ายได้ใจจริงๆ อันนี้ ผศ.ไม่ได้พูดนะ ผมแค่คิดว่าตอนนั้น เขาก็คงคิดแบบนี้ล่ะมั๊ง

อื่ม.. ว่ากันต่อกับสาวใจกล้า ผมว่าหล่อนคงสุดจะทนจริงๆ (เป็นผมๆ ก็ไม่ทนเหมือนกันแหละ ฮาฮ่า) ที่อ่านในข่าวเขาว่ามีคนถูกล่อลวงแบบนี้เยอะแล้ว ผมว่าต่อจากนี้ หล่อนคงเป็นต้นแบบให้แก่สาวๆ หรือหนุ่มๆ หลายคนให้รู้จักกับการป้องกันตัวเอง และเอาคืนกับความอยุติธรรมนี้ได้ ช่างเป็นคนที่น่ายกย่องจริงๆ ไม่อยากจะบอกเลยจริงๆ นะว่า หล่อนก็เป็นเพื่อนรุ่นเดี๋ยวกับผมที่เรียนคณะเดียวกันนี่แหละ เจ๋งมั๊ยล่ะ

Filed under: จับข่าวคุย, , , ,

เรียนไปทำไม? เมื่อเรียนแล้วไม่ได้ใช้

ผมก็เป็นคนหนึ่ง ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับอุดมศึกษา โดยเรียนสาขาวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ไม่เคยคิดว่าจะได้เรียน แต่ก็เรียนเพราะว่าสอบติดที่นี่ที่เดียว

ย้อนไปตอนที่ยังเป็นนักเรียนมัธยม วิชาแนะแนวดูเหมือนจะเป็นวิชาที่ช่วยทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น เป็นการนำให้เรารู้ว่า เราชอบอะไร เก่งด้านไหน ถนัดอะไร และสุดท้ายสมควรที่จะเรียนต่อ มหาวิทยาลัยในสาขาวิชาอะไร แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเราควรจะทำอาชีพอะไร บอกตามตรงว่า ตอนที่ผมเลือกลงสาขาวิชาตอนแอตมิตชั่นนั้น ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องอาชีพเลย คิดแค่ว่า เราพอจะสามารถเรียนอะไรได้เท่านั้นเอง

พอมาถึงเวลานี้ก็กลายเป็นนักศึกษาปี 3 ไปแล้ว สาขาที่ตัวเองเรียนอยู่ก็กลายสาขาที่เราไม่ได้ชอบ บวกกับตอนนี้ที่รู้ตัวแล้วว่า แม่จะส่งเสียให้เรียนป.โทอีก แต่เป็นคนละสายวิชาซะงั้น เนื่องด้วยครอบครัวมีกิจการเป็นของตัวเอง และต้องการคนสืบสานกิจการต่อ ซึงก็มีแค่ผม ที่เป็นลูกคนเดียว ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องเรียนป.โทต่อ เพราะตามกฏหมายของกิจการที่ครอบครัวผมทำอยู่ ผู้ที่จะบริหารงานได้ต้องจบคณะนี้เท่านั้น ก็กลายเป็นอันว่า ไม่ต้องใช้ความรู้ที่เรียนไปสี่ปีเลย เหมือนบทความที่คุณ khun_aut ได้เขียนไว้ในหัวข้อ วิชาสุดท้าย … ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน ! คือ “ทุกปี เด็กไทย(หลายแสน) ไม่รู้จะเรียนอะไรดี” เลือกลงสาขานู้นสาขานี้ไปงั้นๆ สุดท้าย..

เราก็อาจจะต้องมาเรียนใหม่ เหมือนที่ผมกำลังจะทำก็เป็นได้ (ในส่วนใหญ่ผมคิดว่าปี 1 ที่ไม่ชอบวิชาที่ตัวเองเรียนก็คงจะซิ่วไปแล้วล่ะ ส่วนน้อยนักที่จะอดทนแบบผม)

Filed under: เล่าเรื่อง, , ,

Credit : Syscata

บทความที่ผมเขียนขึ้น ผมใช้ความคิดของผม ผมไม่ได้ไป Copy ใครมา ถ้าคุณจะเอาไปเผยแพร่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ต้องให้เครดิตก็ได้ แค่บทความของผมเป็นประโยชน์กับคนอื่น ผมก็ดีใจแล้ว

แต่! ได้โปรด จะไม่ให้เครดิตก็ไม่ต้องให้สิ แต่อย่าเอาบทความผมไป แล้วไปใส่เครดิตคนอื่น เฮิ๊ทว่ะ เวรี่ เวรี่ อ่ะ

Add to Technorati Favorites
Page Rank
เมษายน 2017
พฤ อา
« ส.ค.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

เปิดอ่านกันแล้ว

  • 541,033 ครั้ง จำไว้พรุ่งนี้มาดูใหม่

Make Money : สร้างรายได้ กู้ชาติ

ใส่ Email ของคุณ เพื่อรับอัพเดทบทความจาก Syscata : Blog ผ่าน Email

Join 63 other followers

Free Hosting Free Domain

CO.CC:Free Domain