Syscata : Blog บอกเล่าเล่นหุ้น

เล่นหุ้นผ่านเน็ต เล่นหุ้นออนไลน์ เล่าเรื่องเรื่อยเปื่อย Online

ฤ ค่าของคนจะอยู่ที่ผลของเกรด..

วันนี้ไปฟังพี่ๆที่เค้าฝึกงานมาเล่าประสบการณ์ให้ฟัง
ทำให้รู้ว่า ค่านิยมของคนไทย ยังติดอยู่ที่ “เกรด”

ไม่ว่าการเรียนรู้ระดับไหน หรือทำอะไรก็แล้วแต่ “เกรด” จะเป็นตัววัดค่าได้ดีตัวหนึ่ง (จริงเหรอ?) ที่ในสังคมใช้กัน

แต่…จะมีใครซักคนมั้ย ที่ไม่วัดค่าของคนที่ผลของเกรด

หลายๆ ครั้ง ที่นักศึกษาหรือนักเรียน ที่มีเกรดสูง จะมีปัญหา ไม่ใช่ปัญหาในการเรียนนะคะ แต่เป็นปัญหาในการใช้ชีวิต
เนื่องจากเขาหรือเธอนั้น ไม่เคยคิดที่จะสัมผัสโลกจริงๆ เลย
ไม่เคยคิดที่จะเข้าร่วม แม้กระทั่งกิจกรรมที่มหาวิทยาลัยกำหนด

จริงมั้ย…หลายๆ คน จึงคิดเปรียบเทียบว่า บางคน เรียนเก่งซะเปล่า แต่ไม่ได้ทำอะไรให้มหาวิทยาลัยเลย
อย่างนั้นหรือที่มหาวิทยาลัยต้องการจริงๆ

กว่าจะได้มาซึ่งเกรดตัวนึงเนี่ย เลือดตาแทบกระเด็น ต้องผ่าน mean ของแต่ละวิชาให้ได้ แข่งขันกันแทบตาย
จนลืมไปว่า สิ่งที่ให้ค้นหาในมหาวิทยาลัย มีมากกว่า “การศึกษา”

ฝึกงาน…คุณจะได้บริษัทดีมั้ย – – ขึ้นกับเกรด

ทำงาน…คุณจะได้เงินเดือนดีมั้ย – – ขึ้นกับเกรด

แล้วค่าของชีวิตล่ะ Read the rest of this entry »

Filed under: จับข่าวคุย, เล่าเรื่อง, , ,

Spore™ : เกมส์สร้างสรรค์ที่จะต้องซื้อมาเล่น

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมได้รับเมลล์จาก EA ที่แจ้งข่าวเกี่ยวกับเกมส์ใหม่ ผมได้ลองอ่านดูแล้วก็สนใจมาก เพราะมันเป็นเกมส์ที่ เราสามารถสร้างสิ่งมีชีวิตที่ไม่เหมือนใคร ตามที่เราจินตนาการไว้ได้ จากผู้สร้าง The Sim

นอกจากนั้นเรายังสามารถ ควบคุมในการสร้างเผ่าพันธุ์, วัฒนธรรม, สังคม, สร้างอารยธรรมและติดต่อกับเผ่าพันธุ์อื่นๆ ได้ ตามที่มีอธิบายในเว็บ EA : Spore™ ว่า

คุณสามารถกำหนดชะตาสิ่งมีชีวิตของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ พร้อมกับพาพวกเขาผจญภัยผ่านช่วงวิวัฒนาการทั้ง 5 อันได้แก่ Read the rest of this entry »

Filed under: จับข่าวคุย, เล่าเรื่อง, Game, , , ,

95…80 เงินเฟ้อ อาจารย์ ร้านถ่ายเอกสาร

TT ^TT

เปิดเทอมมา มีค่าใช้จ่ายเป็นแสนในการทำอะไรซักอย่าง โดยเฉพาะเรื่องซื้อหนังสือเข้าไปเรียนเนี่ย เทอมนี้..สงสัยว่า ใครหลายๆ คนคงจะต้องกินกระดาษแทนข้าว เพราะเงินที่เอาไปซื้อข้าว ได้เอาไปถ่ายเอกสารประกอบการเรียนหมดแล้ว

เราก็เหมือนกัน ทุกคนก็เหมือนกัน ไม่มีข้อยกเว้น ~!!

มันก็น่าแปลกนะ อาจารย์เป็นคนทำต้นฉบับหนังสือออกมา แต่คนได้เงินกลับกลายเป็นร้านถ่ายเอกสาร อาจารย์น่าจะเก็บค่าลิขสิทธิ์หน่อย ให้เค้าถ่ายฟรีๆ ได้ไง

ร้านถ่ายเอกสารที่คณะ เป็นอะไรที่ ทำให้คนอารมณ์ดีกลายเป็นเซ็ง คนที่เซ็งอยู่แล้วก็ถึงกับเซ็งไปใหญ่ ถ่ายมาจนปีที่ 3 แล้ว แต่ครั้งนี้มัน…น่าน่ะนะ

วันจันทร์ เพื่อนเราไปซื้อหนังสือ lab e-commerce มา ราคา 80 บาท เราก็ลืมซื้อ จนกระทั่งวันพุธ เราไปถามซื้อ ร้านบอกยังไม่เสร็จ วันพฤหัสเราเลยไปเอา 2 เล่ม ให้เงิน 200 บาท ทอนมา 10 บาท ไอ้เราก็งง..เพราะเพื่อนบอกเล่มละ 80 เราเลยถามว่าเล่มละเท่าไหร่ ร้านบอกหน้าตึงๆ (และคงคิดในใจว่า อีนี่ เรื่องมาก) 95 บาท เราก็มาบอกเต้ย ว่ามันขึ้นราคาเล่มละตั้ง 15 บาท สองเล่มก็ 30 บาทแล้ว กินข้าวได้ตั้งจานแหน่ะ เพื่อนๆ เราก็เริ่มโวยวายว่า ทำไมขึ้นราคาเยอะจัง หรือเป็นเพราะว่ารัฐปล่อยอัตราเงินเฟ้อ –”

คงไม่ใช่…เราไปเจออาจารย์ประจำวิชา เลยเล่าให้อาจารย์ฟัง อาจารย์เลยพาไปถามร้าน เค้าบอกว่าไงรู้มั้ย

“วันจันทร์ ผมนับหน้าผิด ราคาเลยผิด แต่วันนี้นับถูกแล้ว” เป็นไง เหตุผล เริ่ดมั้ย

“แล้วร้านนี้ถ่ายหน้าละเท่าไหร่ 50 หน้าขึ้นไป ไม่คิด 40 สตางค์เหรอ” อาจารย์ถามอีกครั้ง

“ไม่ครับ เท่าไหร่ผมก็คิด 50 สตางค์”

ไงล่ะ…ร้านกลัวไม่รวย คิดหน้าละ 50 สตางค์ไม่พอนะ บางครั้ง เราไปถ่ายเอกสารสองชุดๆ ละ 5 หน้างี้ ก็เป็น 10 หน้า ราคา 5 บาทใช่ป่ะล่ะ แต่ลุงแกกลัวเราจะหารเงินกันไม่ลงตัว เลยคิด ชุดละ 3 บาท ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

เออ..เอาเปรียบผู้บริโภคดีแท้ ให้ตาย ร้องเรียนที่ไหนก็ไม่ได้ เพราะร้านนี้ผูกขาด จนกว่าคณะจะเจ๊งล่ะมั้ง

แล้วคนคณะเรานะ ก็ไม่กล้าร้องเรียน เค้าให้จ่ายเท่าไหร่ก็เท่านั้น ก็รวมถึงหลายๆ เรื่อง ที่บรรดาผู้บริโภคทั้งหลาย หลบหลีกการถูกเอารัดเอาเปรียบจากร้านค้า ด้วยคำว่า “เออ..ช่างมันเถอะ”

แล้วนึกดูนะว่า เรื่องเล็กๆ แค่นี้ เรายังถูกเอารัดเอาเปรียบ แล้วไม่มีการเรียกร้อง

แล้วลองย้อนมองกลับมาดูมุมใหญ่ๆ อย่างสังคมไทยบ้างว่า

“วันนี้ คุณถูกเอาเปรียบ ถูกโกงกินจากผู้ประกอบการมากแค่ไหน??? “

Filed under: เล่าเรื่อง,

เรียนไปทำไม? เมื่อเรียนแล้วไม่ได้ใช้

ผมก็เป็นคนหนึ่ง ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับอุดมศึกษา โดยเรียนสาขาวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ไม่เคยคิดว่าจะได้เรียน แต่ก็เรียนเพราะว่าสอบติดที่นี่ที่เดียว

ย้อนไปตอนที่ยังเป็นนักเรียนมัธยม วิชาแนะแนวดูเหมือนจะเป็นวิชาที่ช่วยทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น เป็นการนำให้เรารู้ว่า เราชอบอะไร เก่งด้านไหน ถนัดอะไร และสุดท้ายสมควรที่จะเรียนต่อ มหาวิทยาลัยในสาขาวิชาอะไร แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเราควรจะทำอาชีพอะไร บอกตามตรงว่า ตอนที่ผมเลือกลงสาขาวิชาตอนแอตมิตชั่นนั้น ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องอาชีพเลย คิดแค่ว่า เราพอจะสามารถเรียนอะไรได้เท่านั้นเอง

พอมาถึงเวลานี้ก็กลายเป็นนักศึกษาปี 3 ไปแล้ว สาขาที่ตัวเองเรียนอยู่ก็กลายสาขาที่เราไม่ได้ชอบ บวกกับตอนนี้ที่รู้ตัวแล้วว่า แม่จะส่งเสียให้เรียนป.โทอีก แต่เป็นคนละสายวิชาซะงั้น เนื่องด้วยครอบครัวมีกิจการเป็นของตัวเอง และต้องการคนสืบสานกิจการต่อ ซึงก็มีแค่ผม ที่เป็นลูกคนเดียว ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องเรียนป.โทต่อ เพราะตามกฏหมายของกิจการที่ครอบครัวผมทำอยู่ ผู้ที่จะบริหารงานได้ต้องจบคณะนี้เท่านั้น ก็กลายเป็นอันว่า ไม่ต้องใช้ความรู้ที่เรียนไปสี่ปีเลย เหมือนบทความที่คุณ khun_aut ได้เขียนไว้ในหัวข้อ วิชาสุดท้าย … ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน ! คือ “ทุกปี เด็กไทย(หลายแสน) ไม่รู้จะเรียนอะไรดี” เลือกลงสาขานู้นสาขานี้ไปงั้นๆ สุดท้าย..

เราก็อาจจะต้องมาเรียนใหม่ เหมือนที่ผมกำลังจะทำก็เป็นได้ (ในส่วนใหญ่ผมคิดว่าปี 1 ที่ไม่ชอบวิชาที่ตัวเองเรียนก็คงจะซิ่วไปแล้วล่ะ ส่วนน้อยนักที่จะอดทนแบบผม)

Filed under: เล่าเรื่อง, , ,

โทรเร็วกว่าว่ะ!

สั่งซื้�ยากจริงนะเ�็งเราคงเคยรู้มาว่าเดี๋ยวนี้ โลกเราสามารถสั่งซื้อของผ่านอินเตอร์เน็ตได้แล้ว ผมว่ามันก็เจ๋งดีนะ ผมยังเคยสั่งซื้อเกมคอมฯ แผ่นแท้มาเลย แบบว่ามันต้องใช้แผ่นแท้เล่นออนไลน์ อะไรประมาณนั้น ยุค Electronics Commerce (E-Commerce) ยุคที่จะทำการติดต่อทำธุรกรรมอะไร ก็ทำได้ทั่วโลก แบบไร้สาย แต่มันก็ต้องมีจุดบกพร่องบ้างแน่นอน อย่างที่ผมกับเพื่อนเจอมาเมื่อวาน

เมื่อวานหลังจากไปนั่งทำการบ้านบัญชีบริหารที่คณะฯ (แต่พบว่า ตัวเองเล่นเน็ตเป็นส่วนใหญ่ ฮาฮ่า) ห้องสมุดปิดก็กลับหอ แล้วเพื่อนเกิดอยากได้สินค้า ถุงน่องกระชับอะไรเนี่ยแหละในเว็บขึ้นมา ผมเลยตัดสินใจว่าจะซื้อให้ เพราะมันต้องซื้อผ่านเน็ต แล้วผมก็เคยซื้อของผ่านเน็ตมาแล้ว คิดว่ามันคงไม่ต่างอะไรกันมากหรอก หลังจากสาวเจ้าเลือกสินค้าได้หน้ำใจ ผมก็เปิดอินเตอร์เน็ตแบ็งค์กิ้ง ของผมขึ้นมาใส่เลขบัญชี ชื่อบัญชีผู้ขายซะดิบดี กดตกลง… “กรุณาใส่ชื่อบัญชีเป็นภาษาอังกฤษค่ะ” แป่ว… แล้วดั้น! เว็บนั้นไม่ได้บอกชือบัญชีภาษาอังกฤษมาซะด้วย หันไปมองน้องเพื่อน “เอาไงดีจ๊ะ” แล้วน้องเพื่อนก็หน้าบูด คงเซ็งกับเว็บมั๊ง เราก็เลยตัดสินใจอาบน้ำ แล้วออกไปทานมื้อเย็นกันก่อน

หลังจากกลับมาห้องไม่นานนัก ผมก็หาสินค้าเดิมได้ในเว็บอื่น ซึ่งมีหลายเว็บมาก เราก็เลยเลือกเว็บที่ราคาต่ำสุด แต่เรามีอีกเงื่อนไขนึง คือ เว็บนั้นต้องบอก ซื่อบัญขีเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเราก็หาเจอจนได้ ขณะกำลังจะทำรายการสั่งซื้ออยู่นั้น ก็เกิดปัญหา (ปัญหาอีกแล้ว) “เข้าสู่ระบบตรงไหนว่ะ” ชักหงุดหงิด เราปรึกษากันอยู่นาน.. นานมาก เราจึงตัดสินใจสั่งซื้อผ่านอีเมล ส่งเมลไปได้ไม่นานเขาก็ตอบกลับมาว่า “สินค้าตัวนี้หมดแล้วนะค่ะ ส่วนตัวนี้มีแต่สีนี้นะค่ะ” เวรกำ อะไรนักหนาวะ ผมยอมแพ้ขึ้เกึยจหาเว็บ เลยให้น้องเพื่อนหาสินค้าเดิมจากเว็บอืนต่อไป ที่หาได้ก็มีแต่ราคาแพงกว่า แล้วก็พอจะสั่งสุดท้ายสินค้าหมดทั้งนั้น

สักพังหนึง ขณะที่ผมกำลังทำการบ้านบัญชีบริหารต่ออยู๋นั้น (ยังไม่เสร็จๆ) น้องเพื่อนก็บอกว่า “มันก็มีแต่เว็บแรกที่เราดูนี่แหละ ที่ยังมีของอยู่” ถึงตอนนี้เวลาที่เราใช้สั่งสินค้านี้ก็หลายชั่วโมงแล้ว นี่ถ้าเราสั่งแล้วไปโอนเงินที่เอทีเอ็ม ก็เสร็จไปนานแล้ว เราดันอยากทำออนไลน์ แล้วก็เสียเวลา สุดท้ายน้องเพื่อนก็ได้โทรไปสั่ง หลังจากที่โทรไปถามหลายรอบ เซ็งไปเลย ฮาฮ่า มีรูปให้ดูด้วยไอ้สินค้าตัวดี ใครอยากซื้อ ก็ลองคลิ๊กเข้าไปดูรายละเอียดได้ที่รูปนั่นแหละ

สรุป… สั่งซื้อของผ่านเน็ตถ้าไม่มั่นใจในระบบ โทรสั่งมันนั่นแหละเร็วสุด

Filed under: เล่าเรื่อง, ,

ปิดเทอม ตะลอนเที่ยว

เริ่มต้นเขียนบล็อกด้วยการเล่าเรื่องไปเที่ยวดีกว่า ไปเที่ยวเมืองกาญจน์ก่อนกลับภูมิลำเนาที่ชุมพร ไปตั้งหลายที่ตอนแรกก็ไป สะพานแม่น้ำแคว ค่ายสุรสีห์ น้ำตกไทรโยกน้อย ปราสาทเมืองสิงห์ ทางรถไฟสายมรณะ แล้วระหว่างทางที่เพชรบุรี เราก็ไปเดินขึ้นพระนครคีรี(เขาวัง) แล้วไปต่อที่ทะเลชะอำ ก่อนถึงบ้านเฮ้อ… เหนื่อยมากมาย แต่ก็สนุกดีถึงแม้จะเมาค้างในวันแรก เพราะคืนก่อนเดินทางดันซัดเบียร์กับพี่มากไปหน่อย ว่าแล้วมาดูรูปกันดีกว่า

Filed under: ท่องเที่ยว, ภาพประทับใจ, เล่าเรื่อง, , , , ,

Credit : Syscata

บทความที่ผมเขียนขึ้น ผมใช้ความคิดของผม ผมไม่ได้ไป Copy ใครมา ถ้าคุณจะเอาไปเผยแพร่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ต้องให้เครดิตก็ได้ แค่บทความของผมเป็นประโยชน์กับคนอื่น ผมก็ดีใจแล้ว

แต่! ได้โปรด จะไม่ให้เครดิตก็ไม่ต้องให้สิ แต่อย่าเอาบทความผมไป แล้วไปใส่เครดิตคนอื่น เฮิ๊ทว่ะ เวรี่ เวรี่ อ่ะ

Add to Technorati Favorites
Page Rank
มิถุนายน 2008
พฤ อา
    ก.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

เปิดอ่านกันแล้ว

  • 534,636 ครั้ง จำไว้พรุ่งนี้มาดูใหม่

Make Money : สร้างรายได้ กู้ชาติ

ใส่ Email ของคุณ เพื่อรับอัพเดทบทความจาก Syscata : Blog ผ่าน Email

Join 63 other followers

Free Hosting Free Domain

CO.CC:Free Domain